Alıntı:
DURALTRANSLATIONS tarafından gönderildi
Herkese merhaba,
Kelime ve çevirilere katkı sağlayanları sadece bir fikir belirtenler olarak algılıyorsanız belki doğru düşünüyor gözükebilirsiniz ancak kelime ve cümle çevirilerini okuyup birşeyler öğrenenler ve mesajları onaylayanlar de bence katkı vermiş sayılmalı... ben her sorulan cümleyi veya kelimeyi ve önerilen çözümleri takip ediyorum ama her zaman öneride bulunmuyorum çünkü ya öneri de bulunacak kadar iyi bir fikir gelmiyor yada önereceğim cevap verilmiş bulunuyor... şimdi ben bu durumda katkıda nasıl bulunuyorum diye sorarsanız beğendiğim öneri veya önerileri onaylıyorum...arkadaşlara buradaki diğer arkadaşlarla ilgili olarak kendine güvensizlik veya paylaşım esirgeme teşhisi koyacak morali bulmalarına sebep olan onaylar da katkı vermedikleri düşünülen arkadaşlardan geliyor. Ayrıca öğrenci diye kimi zaman hakir gördüğümüz arkadaşlar arasından çok iyi çevirmenler çıkıyor. zaten bu öğrenci denilen çevirmenlerin iyileri özellikle mütercim tercümanlıkta okuyanlar birgün piyasanın baskın ve başarı düzeyi yüksek lider grubu olacaklar... bu kaçınılmaz sona kendinizi hazırlayın şimdiden bence..
Yanlış anlaşılmamak dileğiyle saygılarımla,
ÜMİT DURAL
|
Sanıyorum iki kavramı ayırmak gerekiyor: Yardımlaşmak ve yararlanmak. Mehmet Hascan da, eğer doğru anladıysam, herkes yararlanıyor ama katkı koyanlar aşağı yukarı hep aynı kişiler diyordu. Kendisine katıldığımı zaten belirtmiştim. Siz onay vermeyi katkı koymak olarak görüyorsanız mesele yok. Kendi anlayışınız çerçevesinde gereğini yerine getirmişsiniz demektir.
Öğrenciler meselesine gelince; kimsenin öğrencileri hakir gördüğü yok, tamamen başka bir şeyden; öğrencilerin durumundan istifade edildiğinden bahsediliyor. Mütercim tercümanlık mezunu arkadaşların çok nitelikli tercümanlar olduğu/olacağı tabiidir. Ve işini iyi yapmayanlarımızın gelecekte kendilerini zor durumlara hazırlamaları hakikaten gerekir, haklısınız.
Bir de şu önemli kanımca. Burada açılan tartışmaları kişiliklerimize yönelik şeylermiş gibi algılayıp polemiğe girişmek yerine, tartışmaları üretkenliğe neden olacak bir iyi niyetle sürdürmek hepimizin yararına olacaktır. Burada kimse kimseyi şahsen tanımıyor, kimsenin kimseye şahsi gıcığı olamaz neticede. Değil mi?